De manifestaties van Gods kracht in deze tijd

Waar vinden we Gods kracht vandaag?

Wat zijn de grootste manifestaties — of uitingen — van Gods kracht in deze tijd, en waar zijn ze te vinden?

Wanneer ik deze vraag stel aan de gemiddelde broer of zus in de gemeente, krijg ik vrijwel altijd een antwoord in termen van wonderen en tekenen. Denk aan uitspraken als:

• “De genezing van een ongeneeslijk zieke!”
• “Het opwekken van een dode!”

In mijn reformatorische periode speelde dit nauwelijks een rol, maar in mijn evangelische periode des te meer.

En waar zouden die manifestaties plaatsvinden? Vaak klinkt dan het antwoord: in ontwikkelingslanden, bijvoorbeeld:

“In Afrika gebeuren de grootste wonderen!”

Zendelingen komen terug met indrukwekkende verhalen. Het zijn vooral evangelische christenen die zulke antwoorden het vaakst geven.

Een toekomstige ‘opwekking’ — maar uit welke bron?

Wanneer er in de nabije toekomst inderdaad een grote “opwekking” komt, gepaard gaand met indrukwekkende wonderen en tekenen, dan zal dat door velen enthousiast worden ontvangen — met name door evangelische christenen.

Maar het zal hen nauwelijks bezighouden uit welke bron die tekenen voortkomen. Men zal niet vermoeden dat zulke wonderen en tekenen ook kunnen plaatsvinden door het Beest uit de Aarde, ook wel genoemd de Valse Profeet (Openbaring 13:11-15) — bijvoorbeeld vuur dat uit de hemel valt, net zoals bij het altaar van Elia.

Het is dan ook geen wonder dat velen massaal achter het Beest uit de Zee aanlopen, ook wel genoemd de antichrist (Openbaring 13:1-9).

Want er staat geschreven:

“En dan zal de wetteloze geopenbaard worden (…) wiens komst is overeenkomstig de werking van de satan, met allerlei kracht, tekenen en leugenachtige wonderen, en met allerlei misleiding van ongerechtigheid voor hen die verloren gaan, omdat zij de liefde voor de waarheid niet hebben aangenomen om behouden te worden. En daarom zal God hun een krachtige dwaling zenden, zodat zij de leugen zullen geloven, opdat allen geoordeeld worden die de waarheid niet hebben geloofd, maar een welbehagen hebben gehad in de ongerechtigheid.” — 2 Thessalonicenzen 2:8-12

De werkelijkheid in het tijdperk van genade

Maar wat is de werkelijkheid in dit huidige tijdperk van genade, waarin wij nog leven?

“Want wij wandelen door geloof, niet door aanschouwen.” — 2 Korintiërs 5:7

Wat betekent deze uitspraak?

Het evangelie van de Besnijdenis, dat in een ander tijdperk (Aion) op Israël van toepassing is, is gebaseerd op aanschouwen: op wonderen en tekenen. Wie naar het volk Israël en naar de aarde kijkt, mag zichtbare manifestaties verwachten. Immers:

“Joden verlangen tekenen…” — 1 Korintiërs 1:22

Deze zichtbare manifestaties waren rijkelijk aanwezig in het Pinkstertijdperk (Handelingen 1 t/m ongeveer 12), onder leiding van Petrus en de overige apostelen.

Maar in het tijdperk van de overgang (Handelingen 13 t/m 28) werden deze manifestaties geleidelijk minder, totdat ze uiteindelijk stopten. Ook Paulus begon zijn bediening met zichtbare wonderen en genezingen, maar later hield dat bij hem op.

Zozeer zelfs, dat hij zijn goede vriend Timotheüs moest adviseren om wat wijn te nemen voor zijn maag en zijn vele gezondheidsklachten:

“Drink niet langer alleen water, maar gebruik een beetje wijn…” —  1 Timotheüs 5:23

Wat kwam ervoor in de plaats?

Wat kwam er in de plaats van deze zichtbare manifestaties?

Een veel hogere manifestatie: een onzichtbare manifestatie.

Onzichtbaarheid — vaak omschreven met woorden als “verborgenheid” en “geheim” — is een essentieel kenmerk van Paulus’ evangelie van de onbesnijdenis, waarin zuivere en onvermengde genade heerst.

Om bijvoorbeeld geloof werkelijk tot zijn recht te laten komen — en geloof is per definitie onzichtbaar — is het noodzakelijk dat zichtbare ondersteuning wegvalt. En dat is precies wat is gebeurd.

Jezus zegt tegen Thomas:

“Breng uw vinger hier en zie Mijn handen, en breng uw hand en steek die in Mijn zijde.
En wees niet ongelovig, maar gelovig.” Thomas antwoordde en zei tegen Hem: “Mijn Heere en mijn God!” Jezus zei tegen hem: “Omdat u Mij gezien hebt, hebt u geloofd.  Zalig zijn zij die niet gezien hebben en toch geloven.” — Johannes 20:27-29

De grootste manifestaties van vandaag: geloof, verwachting en liefde

Geloof, verwachting en liefde zijn de grote onzichtbare manifestaties van het tijdperk waarin wij leven. Deze vormen een “veel hogere weg” dan de zichtbare tekenen:

“En ik wijs u een weg die nog veel voortreffelijker is.” — 1 Korintiërs 12:31

Eerder in dezelfde passage (1 Korintiërs 12:1-30) spreekt Paulus uitgebreid over de gaven van de Geest. Maar aan het einde wijst hij naar iets hogers: de liefde.

En in 1 Korintiërs 13 wordt ook de triade genoemd:

“En nu blijven: geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de meeste van deze is de liefde.”        — 1 Korintiërs 13:13

Een voorbeeld van ware geestelijke kracht

Stel je het volgende voor:

Iemand kent God, gelooft Hem, maar is ernstig ziek. Of iemand wordt verdrukt en vervolgd omwille van zijn geloof — en tóch blijft die persoon op God vertrouwen en Hem danken, midden in die omstandigheden.

Kun je je dat voorstellen? Komt het je bekend voor?

Dát is een grote geestelijke manifestatie: God blijven geloven, vertrouwen en danken terwijl je in de ellende zit.

Misschien krijgt deze tekst dan meer diepgang:

“Maar in dit alles zijn wij meer dan overwinnaars, door Hem Die ons liefgehad heeft.” — Romeinen 8:37

Let goed op: er staat in dit alles. Waarin dan?

“Verdrukking, of benauwdheid, of vervolging, of honger, of naaktheid, of gevaar, of zwaard…” — Romeinen 8:35

Waarom is dat mogelijk?

Dit is mogelijk omdat je God hebt leren kennen.

Daardoor ga je begrijpen dat:

• verdrukkingen volharding uitwerken,
• volharding beproefdheid vormt,
• beproefdheid hoop/verwachting voortbrengt.

Dat is de sleutel om zelfs in verdrukkingen te kunnen roemen (Romeinen 5:3-4).

Wij zijn gered in hoop, en hoop is per definitie onzichtbaar:

“Want in de hoop zijn wij zalig geworden. Hoop nu die gezien wordt, is geen hoop…” — Romeinen 8:24

Het is de schitterende verwachting die ons in staat stelt om verdrukkingen te doorstaan. Dat gold ook voor Jezus, van Wie geschreven staat dat Hij, om de vreugde die voor Hem lag, het kruis heeft verdragen:

“Die om de vreugde die Hem in het vooruitzicht was gesteld, het kruis heeft verdragen…” — Hebreeën 12:2

En Paulus zegt:

“Want ik ben ervan overtuigd dat het lijden van de tegenwoordige tijd niet opweegt tegen de heerlijkheid die aan ons geopenbaard zal worden. Want met reikhalzend verlangen verwacht de schepping het openbaar worden van de zonen van God.” — Romeinen 8:18-19

Dat is waar wij doorheen mogen kijken. Dáár mogen we doorheen ademen.

En daarom mogen we ook stevig geankerd zijn in deze waarheid:

“Want ik ben ervan overtuigd dat noch dood noch leven (…) ons zal kunnen scheiden van de liefde van God, die is in Christus Jezus, onze Heere.” — Romeinen 8:38-39

Wauw. Daar mogen we op vertrouwen.

De vrucht van de Geest als brandstof van geestelijke kracht

De uitingen van de vrucht van de Geest geven gestalte aan deze onzichtbare manifestaties. Zij functioneren als de ‘brandstof’ waardoor een gelovige verdrukkingen kan doorstaan:

• liefde
• blijdschap
• vrede
• geduld
• vriendelijkheid
• goedheid
• trouw
• zachtmoedigheid
• zelfbeheersing

De grootste manifestatie van kracht: liefde in zwakheid

Wat is dan werkelijk de grootste manifestatie van geestelijke kracht?

Dat Jezus, hangend aan het vloekhout van het kruis en uitgedaagd door mensen om iets te bewijzen, niets deed — en in plaats daarvan tot Zijn Vader bad: “Vader, vergeef het hun, want zij weten niet wat zij doen.”

Dat is liefde. En dat is kracht.

Ware kracht wordt geboren uit zwakheid, uit gebrokenheid — en dát is Gods kracht.

“Mijn genade is u genoeg, want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht.”
Daarom zal ik veel liever roemen in mijn zwakheden, opdat de kracht van Christus in mij komt wonen.” — 2 Korintiërs 12:9

Het geheim is dus dit: Gods ware kracht — liefde — wordt pas volledig zichtbaar in onze zwakheid.

Dringt dit tot je door?

Het is precies het tegenovergestelde van wat doorgaans klinkt in Pinkster- en evangelische kringen. Let op: dit betekent niet dat er nooit meer wonderen of genezingen plaatsvinden. Maar de zichtbare, publieke en structurele manifestatie daarvan — zoals in de beginhoofdstukken van Handelingen — is naar de achtergrond verdwenen.

Waar vind je deze onzichtbare manifestaties?

Overal ter wereld — maar onzichtbaar: in het hart en het leven van de gelovigen.

Het gaat om hen die deel zijn van het Lichaam van Christus (de ecclesia), dat door Hemzelf wordt opgebouwd en toebereid.

Deze mensen zijn door God:

• eerst gekend,
• daarna bestemd tot gelijkvormigheid aan het beeld van Zijn Zoon,
• vervolgens geroepen (mede door een maat van geloof te schenken),
• op grond daarvan gerechtvaardigd en verzoend,
• en (wat nog toekomst is) verheerlijkt.

Dat is Romeinen 8:29-30, in eigen woorden samengevat.

En dit alles gebeurt in het leven van de gelovige — in het hart, in het verborgene.

Een hemelse getuigenis

En juist deze onzichtbare manifestaties doen miljarden hemelwezens versteld staan.

Zij kijken als het ware “met open mond” naar zulke uitingen van geloof bij mensen die lijden onder ellende — en dat in zo’n beperkt, vernederd lichaam.

Want hierdoor wordt nu al bekendgemaakt:

“opdat nu door de gemeente aan de overheden en de machten in de hemelse gewesten de veelkleurige wijsheid van God bekendgemaakt zou worden.” — Efeziërs 3:10

Zie je nu waarom de weg van onzichtbare manifestaties in dit bijzondere tijdperk vele malen hoger is?

Johannes 9:3 – waarom blindgeboren?

Jezus antwoordde: noch deze zondigde, noch de ouders van hem, maar opdat de werken van de God openbaar gemaakt zouden worden in hem.

Bij het verlaten van de tempel ziet Jezus een man die vanaf zijn geboorte blind is. Zijn discipelen stellen zich dan de vraag waarom die man zo is. Is dat soms zijn eigen zonde of die van zijn ouders? Maar Jezus maakt duidelijk dat zonde helemaal niet de reden is van de toestand van deze man. Deze man is blind omdat GODS werken in hem openbaar moesten worden. Hij zou niet worden genezen omdat hij blind was. Nee, hij was blind opdat hij genezen zou worden!

1Korinthe 15:9,10 – door Gods genade ben ik wat ik ben

… ik ben niet toereikend een apostel genoemd te worden, omdat ik de ekklesia van God heb vervolgd. Maar door Gods genade ben ik wat ik ben …

De levende Christus is “laatst van allen” ook aan Paulus verschenen. Zijn ‘vooropleiding’ als apostel bestond daaruit dat hij de vervolger van de ekklesia van God was. Meer dan wie ook van zijn tijdgenoten, had hij daarin naam gemaakt. Als briljant student en een rijzende ster in het Jodendom (Gal.1:13) trad hij op als een gewelddadige extremist tegen “de sekte van de Nazareners”. Als er één niet in aanmerking kwam om apostel van Christus te zijn, dan was het wel deze Saulus van Tarsus. Zijn verleden had hem compleet gediskwalificeerd.

Het feit echter dat Christus wel aan deze Saulus verscheen en hem zelfs tot apostel maakte, kan daarom maar aan één reden worden toegeschreven: GODS genade. Dat maakte Paulus tot de man die hij was. Niet dankzij maar ondanks zijn verleden. Saulus’ religie, zijn opleiding en zijn temperament hadden hem een ultieme vijand van Christus gemaakt. Maar uitgerekend dat maakte hem geschikt om een demonstratiemodel te worden van GODS genade. Een wandelend monument van wat GOD vermag. Geen tegenstand zo hardnekkig, of GODS genade overtreft het!

Mijn hele leven is: ‘In opleiding’! Halleluja!